Tulpeiland - Wolderwijd

Natacha

‘Eiland’ in de vorm van een tulp bij zeewolde. Uniek en bijzonder plekje. Mini keukenhof met al die tulpen in bloei. Leuk om even te zien, is geen dagtocht, combineer het met een uitje. Parkeren is met drukte een uitdaging met langs elkaar heen friemelen. Keren gaat lastig. Kleinschalige horeca. De luchtfoto geeft het beeld goed weer. De tulp valt niet op als je ervoor staat. Leuk zwemstrandje op een warme dag.

Ron R.

Mijn vorige review van deze spot was een maand geleden. Nu 31.3.2024 stonden de vele stroken tulpen volop in bloei. Dat zag er goed uit. De vorige keer zei ik dat er een pelikaan was. Stom ik bedoelde een flamingo. Nu zijn er zelfs 2. De vorige keren waren ze ca. 10 m uit de oever. Vandaag ca. 30 m uit de oever en ze zwommen steeds meer naar het midden van het water. Na 30 minuten waren ze weggevlogen. Maar ze komen vast weer terug. 1 ervan is amper roze. De 2e is duidelijk roze.

Gitta D. B.

Dit Tulpeiland is een prachtig aangelegd eilandje met een mooi uitzicht over het Wolderwijd. Aan de overkant zie je Harderwijk liggen. Op het uiterste puntje van het eiland staan een aantal tulpen, deze kan je openklappen en dan zijn ze te gebruiken als stoel. Je kan zo heerlijk relaxed genieten in alle rust.
Ook ligt er op dit eiland de ark van Noach, deze was helaas dicht toen wij er waren (zondag).

Yvonne D. G.

Heel erg leuk om het met eigen ogen te bekijken. Het concept is heel erg leuk. Er zijn op het eiland 2 rijen met tulpen gepland. Doordat ze het in 2 rijen hebben gedaan kun je echt tussen de tulpen staan waardoor je bijzonder leuke foto's kunt maken. Het is zeker een aanrader om het eens te bekijken. Nu lag ook de Ark aangemeerd ook deze kun je gelijk bezoeken.

Emiel M.

Het Tulpeiland beloofd een gezellige plaats te worden waar mensen samen komen, met de boot, met de fiets, te voet. Men kan er vissen, zwemmen, wandelen met de hond, surfen, enz

Harm J.

Ze stond daar. Op het uiterste puntje van Tulpeiland. De wind wapperde haar regenponcho open als een cape. ‘Dit is mijn Sound of Music-moment!’ riep ze, terwijl ze een roze tulp knuffelde alsof het een kind was dat nooit geboren werd.

Ik stond verderop. Met koude tenen. Maar ik voelde de warmte van het absurde. Van liefde in tijden van bloembollen.

Dit natuureiland in Zeewolde is geen plek. Het is een toestand. Een uitkijkpunt in je hoofd. Een wandeling vol kleur en innerlijke verwarring. Rondom ons alleen maar tulpen. Rode, paarse, gele, paarse, paarse zoveel paarse dat ik dacht dat ik hallucineerde.

Mijn vrouw danste tussen de tulpen alsof ze een verloren figurant was uit een Duitse operette. Ze sprak een tulp streng toe. Noemde hem Harm. Ik zei niks. Ik was te druk met het ruiken van nat gras en de geur van theater die in haar haar hing.

Een dagje uit in Flevoland werd een reis naar binnen. Wandelen in Zeewolde is niet per se praktisch, maar wie schoonheid wil, moet bereid zijn door de knieën te gaan voor een bloem die niks terugzegt.

En daar op dat grillige landvormpje dat vanuit de lucht lijkt op een tulp, een oor of een hersenkwab vol hoop begreep ik ineens waarom mensen blijven zingen over bloemen uit Amsterdam.

Niet vanwege de bloei. Maar vanwege de stilte daartussenin.

patrick M.

Een mooie plek met veel water en een rustig strandje
Heerlijk genieten in alle rust

Fridus T.

En lekker veel ruimte om buiten te spelen c;